api.OpenSubtitles.org is deprecated, please implement REST API from OpenSubtitles.com
Zoe.
Uyanma zamanı.
Birisi dün gece geç yatmış.
Onları teker teker mi yiyeceksin?
- Evet. - Tadı daha mı güzel oluyor?
Geç kaldık. - Narımı bitirmedim.
Sonrası için saklar mısın? - Bu akşam babandasın ama.
Hadi bakalım, ayakkabılar. Minik ayak.
Sana neler oluyor böyle? Her gün büyüyorsun.
Pekâlâ, hadi gidelim.
- Nasıl? - Harika. Okulda.
Bugün sen alıyorsun, değil mi? - Tabii, benim günüm.
- Biliyorum. - Ve Cumartesi de bende.
- Benim hafta sonumda mı? - Isabelle, futbol yüzünden
Noel'e dek her Cumartesi bende.
Lütfen programı oku.
Okudum. Sanırım yanlış okudum.
Sürekli değişiyor olması çok kafa karıştırıcı, yani...
Bu yüzden yazılı bir programımız var.
- Önümüzdeki ayı konuşalım mı? - Konuşacak ne var ki?
Birkaç günü değişebilir miyiz? Çünkü
beni yine kongreye gönderecekler.
Bak, bunu telefonda konuşmak istemiyorum.
Haftaya arabulucuyla buluşalım.
- Ama o zaman ben... - Zaten velayet anlaşmasını
sonuçlandırmamız lazım. - Onunla olan günlerimi kaçıracağım.
Sonra konuşalım.
Dünün sonuçları. Geçen haftayı kontrol et.
Tamam.
Bilmiyorum. Sonuçlar doğru değil falan gibi
bir şeyler söyledi.
Gerçekten mi? Raporu okumuş mu?
Umarım.
İyi misin?
Sanki hayatının yarısını kaçırıyor gibiyim.
Özgeçmişinizde net değil. "New York Bağışıklık
Merkezi"ndeki işinizden ayrıldınız?
- Evet, ayrıldım. - Sonuçlarınız mükemmelmiş.
Müthiş bir ekiple çalıştım. Kocam İngiliz.
Kızımız doğunca Londra'ya taşındık.
- Vizeniz hâlâ geçerli mi? - Çifte vatandaşlığım var.
Annem Amerikalı, babam Fransız.
Bu yakınlarda taşınmayı planlamıyorsunuz, değil mi?
Berlin'i seviyoruz. Buraya iki sene kadar önce taşındık
ve artık burada kalmayı planlıyoruz.
Pekâlâ, güzel. Prof. Wolf'la görüşmelisiniz.
Son kararları kendisi verir. Salı günü burada olacak.
- Mükemmel. - Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim.
Anne, beni "Büyük Patlama"dan daha çok mu seviyorsun?
"Büyük Patlama"yı nerede duydun sen?
- Okulda. - Evet, seni "Büyük Patlama"dan
daha çok seviyorum. - "Büyük Patlama"dan önce ne vardı?
Belki hiçbir şey.
"Büyük Patlama" zamanı yarattı ve uzayı,
maddeyi, yerçekimini, her şeyi.
Ama belki de hiçbir şey her şeydir.
Hiçbir şey her şeyse,
her şey hiçbir şey olabilir. - Doğru.
Tatlı rüyalar.
- Hayatımın aşkı. - Hayatımın aşkı.
Biraz daha kalabilir misin?
Korkuyorum. - Neden korkuyorsun?
- Tüylü canavarlardan. - Tüylü canavarlardan mı?
Bu da onlardan biri mi?
Bu korkunçmuş. Gıdıklamayı severim.
Seninleyken zaman neden çok çabuk geçiyor?
Zaman görecelidir.
Bunu Einstein keşfetti ama anlamı tam böyle değil tabii.
Aslında demek istediği... Bilemiyorum.
Eğlenirken zaman uçup gidiyor.
Hatta bir de papyon çizelim. Bu bir kedi.
Papyonlu ve smokinli bir kedi. Pekâlâ. Sıra sende.
Kedi. - Kedi.
Selam, nasılmış benim prensesim?
Seni çok özledim. - Ben de seni özledim, babacığım.
Bugün bütün gün çok eğleneceğiz.
- Ne yapacağız? - Şu yeni su parkına
gidebiliriz diye düşündüm. Şnorkelle dalıp balıklara bakarız.
- Evet. - Evet. Ama önce...
Çantan nerede, balkabağım? - Odanda, Zoe.
Salı günü sen alabilir misin?
Magda'nın artık Salı günleri dersi var.
Ben 7 gibi alabilirim. - Ne işin var?
Yeni bir iş için görüşmem var.
Bağışıklıkla ilgili. - Evet, muhtemelen alabilirim.
- Teşekkürler. - Bak, bence Magda'dan
daha güvenilir birini aramaya başlamalıyız.
Evet, biliyorum ama Zoe onu seviyor.
Yavaş ol, 9 numara.
Sen nereye gidiyorsun? - Oynayışını izlemek istiyorum.
- Bu benim günüm. -10:30'a kadar bende
kalması gerekiyordu ve saat daha 9:30. Yani
programı okudum. - Pekâlâ, tamam ama lütfen
10:30'da melodramatik bir veda yaratmadan gider misin?
Evet, sanırım bunu yapabilirim.
Çok iyi, Zoe!
Hadi, Emily!
- Harikasınız! -1,2,3, başla.
Hadi, hadi, hadi!
James'i ara.
Selam, ben James. Lütfen mesajınızı...
Berlin, su parkı, kazalar, bugün.
Eşleşme bulunamadı.
Wasserwelt, Berlin. Balıklarla yüzme...
- Selam. - Günaydın.
Nerede? - Terasta.
Kolunda bir morluk fark ettim. Ne oldu?
Morluk mu? Bilmem. Okulda ya da futbolda olmuştur.
Onu benim incittiğimi mi kastediyorsun?
Isabelle, lütfen, sadece basit bir soru. Tanrım.
- Merhaba, Magda. - Selam.
- Nasılsın? - İyiyim.
Kediciğim.
Gitme zamanı. Lütfen hazırlan, aşkım.
Magda neden burada? - Bir müşteriyle toplantım vardı.
Pazar günü mü? O zaman, onu bütün sabah
bakıcıyla bırakmak yerine beni arayabilirdin.
Hadi ama! Yarım saatlik bir işim vardı. Sanki sen kendi günlerinde
onu hiç çağırmıyorsun. - Hafta sonları değil.
Doğru. Bu arada, dün gece kabus gördü.
"Büyük Patlama"yla ilgili bir şey. - Ne?
Okulda öğrenmiş. - Pekâlâ.
Selam! Yüzme nasıl geçti?
Küçük sarı bir balık gördüm. Ona Jerry adını verdim ve
o da her yere peşimden gelip durdu.
- Balık ona aşık oldu. - Tabii ki.
Magda, yarın almana gerek yok, unutma.
Evet. Biliyorum. İyi günler.
Teşekkürler, sana da.
Olamaz. Hapşırık.
Yüzmeden sonra saçlarını kuruttun mu?
Hava 25 dereceydi. Sakin ol.
Baba seni çok özleyecek.
- Ben de seni özleyeceğim. - Pekâlâ. Hadi gidelim.
Bugün ne yapacaksınız?
- Hayvanat bahçesine gideceğiz. - Öyle mi? Kiminle?
- Sadece ikimiz. - İyi eğlenceler.
Ben balık Jerry'le yüzmeye gitmek istiyorum.
- Daha yeni gittin ya. - Gitmek istiyorum.
Hey, çantama asılma öyle.
- Çok kötüsün. - Asılma dedim diye mi?
Acıyor. Yürü hadi, şaşkın, gidelim.
Balık Jerry'le yakında yine yüzeriz, söz.
Üzgünüm, geciktik. Selam.
Zoe, bu Akil, eski bir arkadaşım.
- Selam, Zoe. Nasılsın? - İyiyim. Siz?
İyiyim.
Yine yapmıyorlar.
Şuna baksana.
Ya da buna.
- Evet. - Bonjour.
Belki Fransızca konuşuyorlardır. - Evet.
Bu Fransız. Ona ne isim verelim?
Jean Pierre. Bonjour Jean Pierre.
- Çok tatlı. - Evet, öyle.
Hâlâ buradalar.
Ne yapıyor?
Bize bakıyor. - Düşünüyor.
Evet.
Vay, cangıl.
- Olamaz. - Başım ağrıyor.
İlaç istiyorum.
Olmaz, ateşin yok. Ben senin neden ilaç
istediğini biliyorum çünkü tadı... - Çilek gibi.
Biliyorum. Hadi yatalım.
Biliyor musun, tatlım? "Büyük Patlama"dan
korkmamalısın. O 13 milyar yıl önce oldu.
- Korkmuyorum ki. - Dün gece babanın evinde
kabus görmüşsün. - Hayır, görmedim.
- Emin misin? - Evet.
Tamam.
- Şarkımı söyleyebilir misin? - Tamam.
Hadi.
Bugün seni ben alıyorum. Fuara gideceğiz.
Evet.
- Çok güzel kokuyorsun. - Seni seviyorum.
Seni seviyorum. İyi eğlenceler.
- Selam. - Nasıl?
Okulda. İyi. Biraz üşütmüş gibi.
Arabulucu bizimle bugün görüşebileceğini söyledi.
- Bugün mü? - Evet.
- Kaçta? -16:30.
Çarşamba ya da Perşembe olamıyor muymuş?
Zoe'yle olmak için akşamüstü izin almıştım.
Hayır, bütün hafta dolu olduğunu söyledi.
Lanet olsun.
Pekâlâ, tamam. Magda'yı arayıp bugün okuldan
o alabilir mi diye sorarım. - Tamam, görüşürüz.
Tamam.
"Şehir dışına çıkmak zorunda kalan ebeveyn
onunla olan günlerini telafi edemez," şartı
anlaşmaya eklenecek. - Benim işim seyahat gerektiriyor
ama onunki öyle değil, o yüzden... - Doğru, Isabelle.
Son üç aydır kaç gün yoktun? Beş gün mü?
-9. - Doğru.
Ben de bir hafta Londra'daydım.
Eğer kuralları değiştirmeye başlarsan, bu programı
yeniden altüst edecek. - Bilirsiniz, bence
doğru olan bu şekilde yazmamız diyebilirim.
Bu maddeyi eklemeyi onaylıyor musunuz?
- Evet, tamam. - O zaman işimiz bitti.
İmza için belgeleri göndereceğim. Mahkemeye iletmemiz için
bize geri gönderin, lütfen. - Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim.
İşte oldu. Bu iş bitti.
Bu işi sırf haklarımı yemek için bu kadar uzattın.
Seyahatlerimden sonra onunla ilave vakit geçirmeme
neden izin vermiyorsun? - Isabelle, velayeti eşit zamanla
paylaşmaya karar vermiştik. - Evet, velayeti paylaşmayı
ikimizin arasını düzelteceğini düşündüğüm için kabul etmiştim.
Velayeti paylaşmayı kendine daha çok zaman ayırmak için kabul ettin.
Kesinlikle doğru değil. Onun için en iyisi bu diye düşünmüştüm.
Ama şimdi beni özlediğini görüyorum. - Gerçekten mi? Bu konuda
bana hiçbir şey söylemiyor. - Bana söylüyor.
O zaman onunla daha çok zaman geçir ya da bu kadar çalışma, bilemiyorum.
İşimin tek gelirim olduğunu hatırlatmak isterim.
O adam sana destek olamaz mı? Hayır, tabii ki olamaz.
Umarım bir gün ne yaptığını fark edersin.
Senden hiçbir şey istemediğim için ne kadar şanslı olduğunu.
Ne kadar şanslı olduğumu mu? Sadece onu korumak istiyorum.
Tutarlılığa ihtiyacı var. Çocuklar böyle güvende hissederler.
Benimle güvende hissetmediğini mi söylüyorsun?
- Tanrım! - Bunu mu demek istiyorsun?
Sen berbat bir insansın. Berbat.
Bitti mi?
Arabaya kadar gelebilir miyim?
Bunu gerçekten istiyor musun? - Neyi?
Sana sarılabilir miyim, lütfen?
James...
Ne kadar mutluyduk... Hep beraber uyanıyorduk.
Hayır, değildik. James, ben mutlu değildim.
- Bunu neden yapmak zorundaydın? - Ben hiçbir şey yapmadım.
Lütfen, nefes alamıyorum.
Aramız düzelecek mi?
Kızımız için birbirimize biraz nazik olabiliriz.
Ben sadece onun için en iyi olanı istiyorum, bunu biliyorsun.
Tamam.
Yarın onu hâlâ sen alıyorsun, değil mi?
Bir iş görüşmem var. 19:30'da gelip alırım.
Hayır, ben alamam. Bir işim çıktı.
- Alabilirim demiştin ama. - Alamam.
Görüşmeni başka bir güne alamaz mısın?
- Adam burada bir gün kalacakmış. - Senin gününde ben alırsam
kafası karışacak. - O yüzden mi almıyorsun?
Bu işe girebilirsem seyahat etmek zorunda olmayacağım
ve daha çok para kazanacağım. - Gördün mü? İşin her zaman
her şeyden önce geliyor. - Sen neden bahsediyorsun?
Londra'ya taşınmak için her şeyimi bıraktım.
New York'taki işini sen bırakmadın. Onlar seni çıkardılar.
Bu doğru değil ve sen bunu biliyorsun.
Seninle olmak için bıraktım ve Berlin'e de senin işin için
taşındım. - Lütfen olay çıkarma.
Bilirsin, şu İngiliz okuluna artık param yetmiyor
o yüzden seneye başka bir okula almak zorunda kalacağız.
Orası olağanüstü bir okul. Ve Zoe okulunu çok seviyor.
Senin derdin ne?
- Selam. - Selam.
Üzgünüm, geciktim.
Akşam yemeğini yedi mi? - Aç değildi.
Sanırım üşütmüş. Ama ateşi yok.
Selam...
Yorgun musun?
Sadece çizgi film izlemek istiyorum.
- Bir şeyler yemek istemez misin? - Brokoliyi sevmiyorum.
Brokoliyi sevmiyorsun.
Makarna yapabilirim. - İstemiyorum.
Tamam.
Pekâlâ. Birazcık ateşi var gibi.
- Evet, biraz da öksürüyor. - Umarım grip değildir.
Pekâlâ, teşekkürler. - Tamam.
- Hoşça kalın. - Güle güle.
Hayatımın aşkı.
Geldiğin için sağ ol.
Çok kötü hissediyorum ve yetmezmiş gibi Zoe hasta.
Ne gün ama...
Ama artık anlaşma işini bitirdiniz.
Doğru. Artık tatil planlarında her anlaşamadığımızda
mahkemeye gidebiliriz.
Bilirsin...
Dün hep birlikte hayvanat bahçesindeyken...
bir aileymişiz gibi hissettim.
Bunu James'le hiç hissetmemiştim, asla mutlu değildik.
Bir anne olarak bana asla güvenmedi.
Hep yanlış yapıyordum.
Sen harika bir annesin.
Bilemiyorum ama böyle dediğin için sağ ol.
Uyan, aşkım. Gitmen lazım,
her an uyanabilir.
Tatlım?
Selam...
Zoe.
Zoe! Zoe!
Zoe...
Uyanmıyor. - Ateşi var mı?
Sanmıyorum ama kusmuş.
Zoe. Zoe. Zoe, bebeğim, beni duyuyor musun?
Zoe, beni duyuyor musun? Doktora gideceğiz, tamam mı?
Beni duyabiliyor musun, aşkım? Bebeğim.
- Geliyorlar. Nasıl? - Uyanmıyor.
Tatlım, canım...
Bebeğim, neler oluyor sana?
Anne burada, yanında.
- Başını bir yere vurdu mu? - Neden? Nedir bu?
Emin değilim.
Merhaba.
Adı nedir? Kaç yaşında? - Zoe Lewis. 7.
- Annesi siz misiniz? - Evet.
Zoe. Zoe, beni duyuyor musun?
Herhangi bir hastalığı var mı? - Hayır, ciddi bir şeyi yok.
- Alerji? - Hayır.
- Bilincini ne zaman kaybetti? - Bu sabah böyleydi.
Dün gece uykulu gibiydi. - Yaşamsal parametreler normal.
Damar yolu? - Evet.
Geçmişte hiç bayıldığı olmuş muydu?
- Hayır. - Evde ağrı kesici
ya da uyku ilacı var mı?
Uyku ilacı var ama kilitli.
- Gitmeliyiz. Bitti mi? - Neler oluyor?
Dün yanında kim vardı? Bayım, kızınızla mıydınız?
- Babası ben değilim. - Kaldır.
- Nereye gidiyoruz? - Üniversite kliniğine.
James? Zoe'yle acile gitmemiz lazım.
İyi değil. Ben...
Bilmiyorum. Henüz kimse bilmiyor. Lütfen benimle
üniversite kliniğinde buluş. Evet.
Magda, ben Isabelle. Lütfen mesajımı
alır almaz beni ara. Teşekkür ederim.
Bayım, siz bizimle klinikte buluşun.
- Lütfen gelir misin? - Tamam.
- Dün başına bir darbe aldı mı? - Bilmiyorum.
Bütün gün yanında değildim. - Dün gece hasta hissediyor muydu?
Biraz üşütmüştü ve burnu akıyordu.
Ateşi olmadığı için ilaç vermedim.
Vermeli miydim? - Hayır.
Tamam. Uyan, Zoe.
Rose, ben Isabelle. Zoe'nin annesi, evet.
Hayır, okula gelmeyecek. Zoe...
Acaba dün salıncaktan ya da korsan gemisinden düşmüş mü?
Öğrenebilir misin? Öğretmenine sor, bekliyorum.
Siz dün gece uyku ilacı aldınız mı?
- Evet, neden? - Acil ekibine vermek için
olabildiğince çok bilgi toplamaya çalışıyorum.
Gece yatağından düşmüş ve siz fark etmemiş
olabilir misiniz? - Yataktan düşmek mi? Hayır,
sabah yatağındaydı. Düşse ya da canı yansa ya da ağlasa
mutlaka duyardım. Evet? Emin misiniz?
Tamam, teşekkürler. Haber veririm. Teşekkürler.
Okulda düşmemiş.
Kalp atışı mı?
- Oksijen? - Çok yavaş değil mi?
Düzgün nefes alıyor mu? Nefes alıyor mu?
- Evet, alıyor. - Bir çocuğa göre çok düşük, değil mi?
- Biraz yavaş. - Lütfen neler olduğunu
söyler misiniz? -75.
Lütfen neler olduğunu bana da söyler misiniz?
Tatlım, lütfen... - Yükseliyor.
İyi, değil mi?
- Nedir? - Hasta 7 yaşında.
Solunum yolları açık, nefes normal, kan akışı normal.
Nabzı 60'a düşmüştü şimdi 90'ın üzerinde.
BZ normal. Göz bebeği farkı ve GKS 9.
Tomografiye sokalım.
- Ben annesiyim. - Dr. Haas.
Lütfen burada bekleyin. Tomografi çekmemiz lazım.
Tamam.
Anlamıyorum. Dün gece yorgundu ama
o kadar da kötü görünmüyordu, öyle değil mi?
Ben geldiğimde uyumuştu.
Doğru ya.
James gelmek üzeredir, gitmen lazım.
Bir şeyler öğrenince haber ver, lütfen.
Kafatası içinde kanama var.
Olabildiğince çabuk ameliyata almalıyız.
- Ne olmuş? - Belirgin bir incinme yok,
anevrizma olabilir.
Dr. Winter buradaki en iyi cerrahtır.
Lütfen belgeyi imzalayın.
Neler oluyor? Ağlıyor muydu?
Neresinin acıdığını söyledi mi? - Kendinde değil.
- Şimdi nerede? - Acilen ameliyata
almaları gerekiyormuş. Kafatasında kanama varmış.
Ne? Ne oldu?
Bilmiyorum. Bu sabah uyanmadı.
Selam, ben Zoe Lewis'in babasıyım.
Ameliyata alınacakmış. Ona bakan doktorla
görüşmem lazım. - Tabii. Bir saniye.
İşte geliyor. Dr. Haas?
Selam, ben Zoe Lewis'in babasıyım. Kızım nerede?
Ameliyat için anestezi verildi bile.
- Onu görebilir miyim, lütfen? - Basıncı ne kadar çabuk azaltırsak
o kadar iyi. - Olmaz, onu görmem lazım!
Pekâlâ, bunun çok zor olduğunu anlıyorum
ama şu anda yapabileceğiniz tek şey beklemek. Tamam mı?
Kızınız emin ellerde.
Bir saati geçti. Bize bir şeyler söyleyemezler mi?
Bilmiyorum.
Magda.
Selam.
Hayır, değil. Hastanedeyiz.
Bak, Zoe dün parkta bir yerini incitti mi?
Acaba...
Ne demek istiyorsun?
Tamam. Hayır, hayır. Hayır, lütfen.
Nasıl olduğunu haber veririm.
- Ne olmuş? - Bilmiyorum.
Zoe, kaydırağın altındaki bir bisiklete sırtını vurmuş.
- Sırtının neresini? - Bilmiyorum.
Magda, Zoe iyi olduğu ve ağlamadığı için
bana söylememiş. - Ona neden güveniyorsun ki?
Zoe'ye hiç dikkat etmiyor ve sana bunu söylememiş.
Doktor, belirgin bir incinme yok, dedi.
O yüzden büyük ihtimalle anevrizma.
Aklı sürekli oğlanlarda olan o öğrencinin yerine
neden düzgün bir bakıcı bulamadığını anlamıyorum.
Beni hiç dinlemiyorsun! - Arabuluculuk işini
çıkarmasaydın, Magda'yı konuşuyor olmazdık çünkü
dün Zoe'yle birlikte olabilirdim.
Eğer ayrılmak istemeseydin arabulucuyla hiç işimiz
olmayacaktı zaten.
Bütün çiftler zorluklar yaşar. Bunların üstesinden gelirler,
özellikle de çocukları varsa. - Yardım almak için birilerine
gidelim demiştim ve sen çok geç olana dek beni görmezden geldin.
Ve bu arada, herkes bu kadar öfkeli olmuyor.
- Hadi canım. - Ve üç sene, sıfır yakınlık.
Seks mi? Senin derdin ne?
Sadece o değildi ama bence bu ilişkide önemli bir şey.
- Katılıyorum. - Beni iten sendin.
İşte başlıyoruz. Bunu şimdi yine mi yapmak istiyorsun?
Sence bu uygun bir zaman mı?
Bana, hamileliğinden beri formun bozuldu, demek.
Ne kadar saçma ve kabaca bir şeydi, farkında mısın?
Ayrıca gerçekleri duymaya azıcık bile tahammül edemedin.
O yüzden bu durumdayız. - Gerçekler mi?
James, Zoe'yi doğurduktan sonraki görünüşümün bana
dokunmamanla alakası yoktu. - Haklısın. Mesele
nasıl göründüğün değildi. Ama halindi.
Sürekli sert ve kızgındın. Bir kadında daha etkileyici
bir şey olamaz. - Sert ya da kızgın değildim,
James, çok üzgündüm. Zoe'yi doğurduğum ay babamı kaybettim.
Ve ne zaman hastaneye, babamı ziyarete gitsem,
beni Zoe'yi bırakmak ve kötü bir anne olmakla suçluyordun.
Doğru değil.
Babam öldükten sonra ağladığımda bana
ne yaptığını hatırlıyor musun? - Sen ağlamıyordun, Isabelle,
kriz geçiriyordun. Kontrolden çıkmıştın, ben seni
sakinleştirmeye çalışıyordum.
Beni sakinleştirmeye mi çalışıyordun?
Onu öyle mi yapıyorsun, Bay İyi Adam?
Herkesin önünde, Bay Mükemmel.
Biliyor musun? Zoe doğduktan sonra sana dair
berbat bir şey fark ettim.
Senin ihtiyaçların öncelikli. - Doğduktan bir yıl sonra
işe dönmek istediğim için mi?
- Altı ay. - Ne olmuş yani?
Beni, tamamen sana bağımlı, tutkusuz, mutlu, küçük
bir şey olarak mı tutmak istiyordun?
- Zoe için endişeleniyordum. - Nesinden endişeleniyordun?
Seninle olan birinin herhangi bir konuda
senden daha iyi olmasına dayanamıyorsun.
- Delisin sen. - Herhangi bir şey başarmama izin
vermektense ölmeyi tercih ederdin. - Tam da bunu diyorum işte.
Ben Zoe'den bahsediyorum ve sen konuyu kendine
ve aptal, geleceği olmayan işine getiriyorsun.
Ve seni muhteşem olmaktan alıkoyduğum hayallerine...
Biliyor musun? Sen zaten hiçbir şeyde çok iyi olmadın.
Senin derdin bu işte.
Çok kötü olmasına rağmen, seninle neden o kadar uzun
birlikte kaldım, biliyor musun?
Sırf Zoe'ye olan sevgimden.
Ve özgüvenimi tamamen yıktığın için.
Birini bulup beni aldatacak kadar kendine güveniyormuşsun ama.
Onunla ilgili ne safsın. - Ne demek istiyorsun?
- Seni kullanıyor. - Ne için kullanıyor?
- Bilmem. Para. - Ne parası?
Yasal bir belgeye ihtiyacı var mı? Avrupa vizesi falan?
Beni öyle güzel beceriyor ki belki de kullanılmaya değer.
Çok adisin.
Gerçek şu ki, senin hep sorunların vardı, James.
Gerçekten mi?
Sadece seninle anlaşılan.
Belki de senin çekici bir yanın yoktur.
Ve bunun yüzünden, Zoe gerçekten kötü durumda.
Bunun yüzünden değil. Bununla bir alakası yok.
Selam, ben Dr. Winter. Cerrah benim.
- Durumu nasıl? - Durumu nasıl?
Şu anda iyi. Hematomayı çıkardık
ve kanamayı durdurduk ama bir bölge basınca maruz kalmış.
Bu ne demek?
Beyninde bir hasar bırakabilir demek.
İyileşme süreci önümüzdeki 24 saatte belirginleşecek.
Ve kurtulup kurtulamayacağı.
Üzgünüm, önümüzdeki 24 saat ziyaretçi yasak.
Beyindeki basınç biraz dindi ve...
Durumu nasıl?
- Yaşamsal değerleri iyi. - Yaşayacak mı?
Evet.
Evet, o sağlıklı bir küçük kız,
bunun faydası oluyor, tabii. - Evet, öyledir.
Şu anki soru... Nasıl bir hayatı olacak?
Ne demek istiyorsunuz?
Motor beceriler bölgesindeki şişlik çok genişti.
Şimdilik komada.
Ama...
uyanınca iyi olacak, değil mi?
Bir şey söylemek için erken.
Ayrıca, hemen uyanır mı bilmiyoruz. Belki de
haftalar sürebilir. Sabırlı olmalısınız.
- İş mi? - Evet.
Sen git, ben onunla kalırım.
6'da dönerim. Önce sen bir aşağı in de
bir şeyler ye istersen.
- Sen bir şey ister misin? - Hayır.
Ben dönmeden gitmezsin, değil mi?
Tabii ki hayır.
Bu olabilecek en kötü şeydi, bilirsin.
Geçecek, Isabelle, eminim.
En azından yaşayacakmış.
Eğer istemiyorsan gelmek zorunda değilsin.
Tabii ki, burada yanında olmak istiyorum.
Annem arıyor.
Selam, anne.
Otelde bir yer ayırtayım mı yoksa...
Neden sen eve gidip biraz uyumuyorsun?
Bu gece ben kalırım. - İyiyim. Kalmayı tercih ederim.
Onunla yalnız kalmak istiyorum.
- Burada kalmak hakkım... - Mesele haklar değil.
Doktorla tekrar konuştum.
Kanamanın çoğunun gece olduğunu söyledi.
Biliyorum.
O adam seninle miydi?
Lütfen bunu yapma.
Hastalandığını fark edemeyecek kadar meşgul müydün?
Belki de sen uyurken
bir şeyler oldu.
Teşekkür ederim.
- Nasıl? - Bir gelişme yok.
Yapabileceğim bir şey var mı, sevgilim?
Üzgünüm.
Sorun değil.
Gecenin bir yarısı nereye gittin sen?
Evdeydim.
- Hayır, Pazartesi gecesi diyorum. - Seninleydim.
Gecenin bir yarısı yataktan kalktın. Nereye gittin?
Kafasına bir şey olmuş...
ne olduğunu kimse bilmiyor.
Çok üzgünüm.
Gözlerini açmaya başladı.
Benimle konuşmaya çalıştı ve elimi sıktı.
- Tatlım... - Diazepam, bir miligram.
Sıkı tutun, biraz şiddetleniyor gibi.
- Neler oluyor? - Nöbet geçiriyor.
Hâlâ komada.
Boynuna dikkat edin.
Bazı hastalar böyle nöbetler geçirir,
art arda gelirler. Zarar verdiğinin belirtisi.
Bir şeye ihtiyacınız olursa bana haber verin.
Teşekkür ederiz.
Bu sana gelmiş.
Sanırım imzalanacak...
velayet anlaşması.
Bu akşam gidip dinlenmelisin. Burada ben kalabilirim.
James?
- Selam, Magda. Ne oldu? - Ben Anna, annesiyim.
Selam.
Zoe nasıl?
Anladığımız kadarıyla hiç iyi değil.
Söyle hadi.
İyileşecek mi?
Bilmiyoruz.
Söyle.
Üzgünüm o...
Zoe...parkta kafasını vurdu.
Sonrasında biraz sersemlemişti ama bir şey olduğunu
düşünmemiştim.
Ne kadar üzgün olduğumu bilemezsiniz.
Ondan şikayetçi olup olamayacağıma bakacağım.
Hiçbir şey yapamazsın. Kazaymış.
Sadece bir daha çocuk bakamaz.
Söyleseydi Zoe'yi hemen hastaneye getirirdim.
Onu sen yatırdın. İyi olmadığını nasıl anlamazsın?
Belli değildi. Grip oldu sandım.
Benim suçum. Onu korumalıydım.
Hayır, benim. Bu benim hatam!
O Pazartesi'yi onunla geçirmeliydim.
Onunla olmak istiyordum!
Yeni tomografide nadir görülen bir komplikasyona rastladık.
Serebral ven sinüs trombozu. - Nedir o?
Bir tür enfeksiyon mu? - Hayır.
Enfeksiyonla hiç alakası yok.
Pıhtıyı ilaçlarla çözüyoruz ama...
EEG iyi değil.
Anlayacağınız...
kanama ve bu komplikasyonlar
daha da fazla zarar verdi.
Şu anda beyin aktivitesi çok azaldı.
Bu değişebilir mi?
Pek olası değil.
Çok ama çok üzgünüm.
Bayım?
Aşağı inmem lazım. Bir şey istiyor musun?
Sadece su. Teşekkürler.
Söz veriyorum bir gün balık Jerry'i görmeye gideceğiz.
Çok güzel, öyle değil mi? - Evet.
Saçının rengini ve çillerini hep çok sevmişimdir.
Ayrıca çok da komiktir. Dünyayı öyle farklı görür ki...
Şu surata bakın, ne tatlı.
İyi misiniz? - Affedersiniz.
Anne.
Küçük melek.
Son muayenelerimiz şüphelerimi doğruluyor.
Beyin aktivitesi durdu.
Onu bir süre daha
burada tutabiliriz ama sonunda sağlığı kötüye gidecek ve...
Kolay olmadığını biliyorum.
Ve bunu konuşmak için asla iyi bir zaman olmayacak.
Ama...
Bir şeyi düşünmenizi rica edeceğim.
Ve, acele etmeyin,
lütfen, istediğiniz kadar zamanınız var.
Burada size yardım edip, sorularınızı cevaplayabilecek
bir ekibimiz var.
Burada onun yaşında pek çok çocuk var,
bekleyen.
Bu yılı çıkarıp çıkaramayacaklarını bilmiyorlar çünkü
bir kalbe ya da bir böbreğe ihtiyaçları var. Ya da...
- Ne dedi? - Böbreklerini istiyor.
Ben temizlerim.
- Ne yapıyorsunuz? - Torbayı düşürdüm de.
Ortalık battı. - Üşüyor.
- Üşümez. - Ne demek istiyorsunuz?
O...
Üşümez... - Örtün üstünü!
Bebeğim...
- Ne yapabiliriz? - Hiçbir şey.
Ama sen çok iyi doktorlar tanıyorsun.
Paris, New York ve Londra'daki bütün
nörologlarla konuştum. Beyin ölümü gerçekleşti.
Keşke Bertrand'ın kurtulamayacağını
söyleyen o aptal Fransız doktorları dinlemeseydim.
Anne, tedaviler babamın canını yakıyordu.
Birleşik Devletler'de ya da herhangi bir yerde aynı olacaktı.
Ama sen hep, hiç umut olmasa da
devam etmek lazım, dersin.
Ben olsam vazgeçmezdim. - Anne.
Marie Curie'yi düşün.
Hayatı pahasına devam etmişti.
Bunun Marie Curie'yle ilgisi yok.
Bu Zoe'yle ilgili ve o gitti.
Gitti. - Kalbini dinle, Isabelle.
Kapa çeneni!
Mesele kalbini dinlemek ya da senin karma saçmalıkların değil,
bu nörolojik bir şey. - Seni Fransa'da büyütmemeliydim.
Baban gibisin, hiçbir şeye inanmıyorsun.
Evet.
Üzgünüm, ben... Seni oteline götüreceğim.
Buna dayanamıyorum.
Organ bağışı belgelerini imzalayamam.
Prensesim benim.
Selam...
Telefonu açmıyorsun. Anneni tanıyorum...
Tamamen panik halde, mucize hikayeleri anlatıyor...
Bunlarla uğraşamam.
Hastaneye de gelmedin. Ne yapıyorsun?
Girebilir miyim? - Olmaz.
Burada mı?
Bu bile seni durdurmuyor. Bir saniye...
Sence o belgeleri imzalamak benim için kolay mı?
Hastaneden ayrılırken yeni kan değerleri geldi.
Böbrekleri işe yaramıyor...
O yüzden... artık bağışçı olamıyor.
Ama şimdi imzalarsan
en azından bir parçası başka birinde yaşayacak.
Üzgünüm, bunu söylediğime inanamıyorum...
Yarın imzalayacağım.
Birkaç gün burada olmayacağım.
Nereye gidiyorsun?
Daha da uzun kalırsam, sabreder misin?
Ben buradayım.
Seni seviyorum ve sana dair her şeyi.
Ben de seni seviyorum.
Onunla son bir kez yalnız kalabilir miyim?
Tabii.
Hayatımın aşkı.
Isabelle, doğru olanı yapıyorsunuz.
Biliyorum.
Isabelle?
Doktor, huzurlu bir şekilde gittiğini söyledi.
Odasına bakabilir miyim, lütfen?
Bir yere mi gidiyorsun?
- Bir günlüğüne gidiyorum. - Gerçekten mi?
24 saate döneceğim.
Ne kadar güzel bir çocuk olduğunu kimse anlayamaz.
Ne kadar feci bir kayıp olduğunu.
Birbirimize ihtiyacımız var, Isabelle.
Neden gidiyorsun? - İş için.
İş mi? Hayatına nasıl devam edebiliyorsun?
Bayan Perrault? Uluslararası Soğuk Zincir Taşıma.
Evet, 10 dakika bekler misiniz? Belgeler henüz hazır değil.
- Sorun yok. - Teşekkür ederim.
İşle uğraşmam lazım ve sen işimi zorlaştırıyorsun.
Pekâlâ, seni sözde profesyonel saçmalığınla baş başa bırakayım.
Ona veda ederken birbirimize yardım edebiliriz sanmıştım.
Ona asla veda etmeyeceğim.
Sen ne yapıyorsun?
Lütfen, burası senin evin değil, tamam mı?
- Bu nedir? - Polisi ararım.
- Ne bu? - Dokunma ona.
İşim için numuneler. - Ne numunesi? Ne bu?
Hücreler!
Sakın açma!
Senin için gerçekten üzülüyorum.
Merhaba.
Moskova Plaza'ya lütfen.
- Numuneler sorunsuz ulaştı mı? - Evet, bu sabah geldiler,
Dr. Perrault. - Güzel.
- Dr. Perrault? - Dr. Fischer,
sizi yeniden görmek güzel. - Buyurun.
Nereden tanışıyorduk, tekrar hatırlatır mısınız?
Berlin'deki kök hücreler ve bağışıklık konferansından.
Evet, doğru.
- Teşekkür ederim. - Nerede kalıyorsunuz?
Moskova Plaza'da, caddenin aşağısında.
Kötülükler diyarına geldiğinize göre cesursunuz.
- Siz de öyle. - Bazen bilimin bir bedeli vardır.
Bazıları, kadınlara diledikleri zaman anne olabilme tercihi
verilmesi gerektiği fikrime katılmadılar.
- Demek feministsiniz. - Hiç bu şekilde düşünmedim.
Size nasıl yardım edebilirim?
Pasteur Enstitüsü, yakınlarda mutasyona uğrayan H5N1'e
bağışıklık geliştiren bir makağın klonlanmasını rica ediyor.
- Maliyetinin farkında mısınız? - Evet.
Ama öncelikle hücrelerin sağlamlığını onaylamanızı istiyorlar.
Klonlamaya neden ihtiyaç oldu? Makak elinizde değil mi?
Bir hata oldu. Hayvan öldü ve yakıldı.
Sonuçları değerlerine bakınca fark etmişler.
Sadece bir biyopsisi var o yüzden...
Çok yazık oldu. Aşıya çok yaklaşmıştık.
Pekâlâ. Yarın sizi erkenden ararım.
Aslında, hücrelerin klonlanabilir olduğunu bugün bilmek istiyorlar.
Pekâlâ...
O zaman laboratuvara girmeliyim. Ama biraz sürebilir.
Teşekkürler.
Çok teşekkür ederim.
Dr. Perrault? Dr. Fischer sizi görmek istiyor.
23 çift kromozomu olan ilk makak.
Alın ve gidin.
Kimi klonlamamı istediniz ve neden?
- Hücreler iyi durumda mı? - Evet, sağlamlar ama
bir cevap bekliyorum. Sizi kim gönderdi?
Kimse.
O benim kızım.
İki gün önce beyin kanamasından öldü.
Başınız sağ olsun.
Ama insan klonlamak yasadışı, ayrıca etik değil.
Hakkımda ne okudunuz bilmiyorum ama doğru değil.
Tüp bebek hastaları için embriyo klonlayarak çok para
kazandığınızı biliyorum, o yüzden bana etikten bahsetmeyin.
O tamamen farklı bir şey. Yeni embriyoya dayalı üreme
araştırmasının bir parçası. Onlar ölmüş insanların
yeniden doğan halleri değil, sadece ikizler.
Farkı anlıyor musunuz? Talebinizin ne kadar yanlış
olduğunu anlıyor musunuz? - Ölmüş bir insanı
klonlamanın yanlış gelebileceğini anlıyorum
ama sizden çılgınca bir deney yürütmenizi istemiyorum.
Doğası gereği, bu çılgınca bir deney.
Ve imkansız olmasa da, başarılı olması çok zor...
sonsuz komplikasyonlar çıkabilir. - Klonlama rejeneratif tıpta
en azından on yıldır kullanılıyor.
Birkaç hücre şeklinde, vücuda yerleştirilebilir embriyo değil.
Bu klonladığım bir köpek.
Sadece bir aylıktı. Ve bir tümör kafatasını patlattı.
Kızınıza da böyle olsun ister misiniz?
Esas köpek neden ölmüştü?
- Kanser. - Hücreleri kanserliymiş.
Benim Zoe'm çok sağlıklıydı. Asla hasta olmazdı.
Uzun bir hayatı olabilirdi. - O kadar basit değil ve
siz bunu biliyorsunuz.
Riskleri anlıyorum ama bu işte çok iyi bir noktaya
geldiğimizi de biliyorum. Henüz olmamasının
tek nedeni, en azından resmi olarak,
herkesin yasalardan korkuyor olması.
Ya da henüz kimsenin bu işten nasıl kâr edeceğini
bulamamış olması mı? - Aslında, buna paranız yetmez.
Yeter. Size ödemenin bir yolunu bulacağım.
Birinci dünya fantezinizi gerçekleştirmemi istiyorsunuz.
Bir annenin sevgisine ihtiyaç duyan binlerce yetim var.
Bilirsiniz, bir sürü savaş ve doğal afetler...
dilediğinizi seçebilirsiniz.
Böyle bir şüphecilik beklemiyordum.
Çocuklar malmış gibi evlatlık edinmeden
bahsederken Birinci Dünya Sendromu olan sizsiniz.
Çocuklar her yerde ölüyorlar. Diğer ülkelerden birinden,
öldürülmüş çocuklarını klonlamamı isteyen
annelere rastlıyor muyum?
Çocuğunu kaybeden bir anneye karşı dünyanın ızdırabı...
Suçluluk duymuyorum, sadece acı çekiyorum.
Nereden geldiğimin bir önemi yok.
Ya da belki de var ve bu haksızlık. Pek çok anne bunu yapamazken
ben onu geri getirebilmeyi hayal edebiliyorum.
Ve ayrıca, mümkün olduğunu, en azından
imkansız olmadığını biliyorum. Çok az şansım olsa da,
her yolu denemeden vazgeçmeyeceğim çünkü
ben buyum.
Üzgünüm, ben... Bunu yapamam.
Siz olmadığına inansanız da, bu benim etiğime tamamen aykırı.
Ve çok da riskli. - İkimizin arasında kalabilir.
Olmaz.
Böyle bir şeyde pek çok kişinin çalışması lazım. Ben...
Her şeyimi kaybedebilirim. - Her şeyinizi kaybedemezsiniz.
Her şeyi kaybetmek başka bir şey.
Biliyor musunuz? Çocuğunu kaybeden bir
ebeveyni tanımlayan tek bir sözcük...hiçbir dilde yok.
Yetim var, dul var ama çocuğunu kaybeden bir ebeveyn,
öyle bir kelime yok.
Keşke hiç doğmasaydım.
Keşke hava olmasa,
deniz, ağaçlar, ışık olmasa.
İki sene önce Paris'teydik.
Ölüleri diriltemem.
İlk tanıştığımızda, tiranların ve ahlaksız iş adamlarının
geçkin karılarına tüp bebek yaparak
zengin olmaktan daha fazlasını isteyen biri gibi gelmiştiniz bana.
Gerçekten üzgünüm.
Sizin için çok zor olmalı, anlıyorum.
Başka bir çocuğa hamile kalmanıza yardım edebilirim.
Kaç yaşındasınız? 45 mi?
Çok kolay olur. Gen modifikasyonuyla hallederiz.
Biliyorum.
Ama ben başka çocuk istemiyorum.
Kesin şunu.
Kesin!
Ne yapıyorsun?
Tanrım, iyice huysuz mu oldun sen?
Neye gülüyorsunuz?
Hadi ama bana da söyleyin. - Olmaz.
Nedenmiş? Sır mı?
Bana söyleyebilirsiniz. - Söylemesek daha iyi. Hayır.
Neler olduğunu anlatacak mısın?
- Yok bir şey. - Gerçekten mi? İnanmadım.
Evet? - Bugün, birkaç yıl önce
tanıştığım bir immunologla görüşmem vardı.
Klonlamamı istediği şey maymun değildi.
Aman Tanrım. Ne istedi?
Kendinden bir ordu mu? - Birkaç gün önce ölen
çocuğunu klonlamak istiyor. - Çılgınca.
İnsanlar delirmiş. Ve bir de doktor.
Kesinlikle. Ne istediğini bilmesi lazım.
- Alo? - Ben Dr. Fisherman.
- Selam. - Kızınızın fotoğrafı
burada kalmış. - Evet...fotoğraf...
- Size getireyim mi? - Tamam, otelin
lobisinde buluşalım. - Tamam, hoşça kalın.
Bana öyle bakma. - Zihnini okumaya çalışıyorum sadece.
Bu imkansız.
Bunu almadan gitmenizi istemedim.
- Teşekkür ederim. - Berlin'e mi dönüyorsunuz?
Hayır. Başka bir yere gideceğim.
Bu işi yapacak dolandırıcı bir doktor bulmaya mı?
Evet.
İsterseniz bizim soğuk konteynırımızı kullanabilirsiniz.
Hayır, sorun yok. Kurye çağırdım.
Ve, unutmayın, sizin için de çok riskli.
Klonlama olmadığı sürece değil.
İyi şanslar.
Aslında, yanılıyorsunuz. Ben araştırdım.
Çocuğunu kaybeden ebeveynler için İbranice bir kelime var.
Belki de çok eski bir dil olduğu içindir.
O zamanlar çocuk kaybı çok olağan bir şeymiş.
İşe yaramayacağını biliyorsunuz.
Hücrelerin düzgün bölünerek embriyo aşamasına
ulaşma şansı 10 binde bir. Ve bu olsa bile,
büyüyüp gelişmesi neredeyse imkansız.
Size acıdan başka hiçbir şey getirmeyecek.
Bundan korkmuyorum.
Ödemeye gücünüz yetmez.
O zaman kendim yapacak bir yer bulacağım.
İstediğiniz gerçekten bu mu?
Kızınızı klonlamak? Ahlaken sizi rahatsız etmiyor mu?
Hayır.
Ama bu bir deney olacak.
Kızınızın kim ya da ne olacağına dair çok kötü
prosedürler içerebilir. - Biliyorum.
- Hoşça kalın. - Güle güle.
Başarırsanız çılgınca bir şey olur.
Tüp bebek hastası gibi kayıt olacaksınız.
Ve hormon enjeksiyonlarına yarın başlayacaksınız.
Ve başka kadınları da lazım olacak, pek çok.
Ve bu çok pahalı olabilir
ama muhtemelen bir şeyler ayarlayabilirim.
Bir süre burada kalacak gibi plan yapın.
Bir çok folikül. Tedaviye çok iyi yanıt veriyorsunuz.
62 yumurtadan 2 tanesi embriyo oldu.
Bir tanesi çok iyi durumda, diğeri de normal ki bu
umduğumuzun çok ötesinde. Ve bir şekilde bu iki tanesi
sizin kendi yumurtanız. - Donör yumurtaları büyümedi mi?
Hayır.
Rahim çeperiniz zayıf ama. Hormonları bir süre daha
almanızı istiyorum.
Transferi haftaya yapacağız.
Her şey yolunda.
Yarım saat daha yatın. İmplantasyonu izlemek için
sizi birkaç gün burada tutacağız. Bunun normal bir hamilelik
olmadığını biliyorsunuz, her adımda mutasyon ve
anomali ihtimali normale göre çok daha yüksek.
Deniyor olacağız.
Selam.
Güzel görünüyor.
Thomas, Anton'la konuştum.
- Ve? - Ve bunu asla yapmayacağına
gerçekten söz vermiştin. - Anton'un sana
söylememesi gerekiyordu. - Anton söyledi çünkü
başına gelebileceklerden endişe ediyor.
Konuşursa biterim, doğru.
Durumu sadece dört kişi biliyor, şimdi beş olmuş.
Durmak için çok geç. - Şu anda hamile mi?
- Evet. - Tanrım! Bunu neden yapıyorsun?
Hep yanlış olduğunu söylerdin. - Her durum kendi koşullarında
değerlendirilmeli. Doğru ve yanlışa biz karar veremeyiz.
- Sen veriyorsun işte. - Evet, sanırım, verdim.
Bu özel durum için doğru olduğuna karar verdim.
Beni seviyor musun, Laura?
Hayır...
kaçak olarak yaşayacak kadar değil. Sadece her işte
birinci olmak istediğin için yapıyorsun bunları.
- Onunla tanışmanı istiyorum. - Ona acımamı istiyorsun.
Eğer durmazsan seni terk edeceğim.
Bunun için buraya taşınmak zorunda kaldın.
Sonra nereye gideceğiz?
- Mars'a? - Hiç komik değil.
Bunun ne olduğunu biliyor musun?
Kalbi.
Birkaç hücre ama şimdiden atıyor.
- Bir saniye. Tekrar görebilir miyim? - Tabii.
Selam, ben Isabelle. Çok mu erken geldim?
Hayır, Thomas geç kaldı, her zamanki gibi.
İçeri buyurun. - Sizin için.
Buyurun lütfen, aç olmalısınız.
Sürekli.
İşin tuhafı da canımın Rus olan her şeyi çekmesi.
Turşu, ringa, lahana.
Dr. Fischer...
Yani, Thomas bana sizin çocuk kitapları resimlediğinizi söyledi.
- Evet. - Ne müthiş.
Buraya kocanızla mı geldiniz?
Hayır. Zoe'nin babasıyla ayrıldık.
Başka biriyle tanıştım, harika bir adam ama bir şekilde
bunu yalnız yapmam lazım.
Bu durumdan çok memnun olmadığımı biliyorsunuzdur. Bu...
Biliyorum.
Bu yüzden buradayım.
Oğullarınız varmış? - İki tane.
- Kaç yaşındalar? -7 ve 6.
Şu anda bir arkadaşın evindeler.
Burada olmaları uygun olmaz diye düşündüm. Affedersiniz.
Hayır, sorun yok, anlıyorum.
Ben... Yüzünü görebiliyorum,
sesini hatırlıyorum, hatta dokunuşunu bile.
Ama kokusu gitti.
Tamamen gitti.
Küçük başını koklarken,
ona bir hikaye anlatırken ya da kitap okurken...
her şeyi unuturdum. Öyle basit ve güzeldi ki.
Ama işe yarasa bile bu çocuk o olmayacak.
Saçının rengi, gülüşü, hatta sevdiği ve
sevmediği şeyler,
hepsi hücrelerimizde yazılı. Araştırmalar geliştikçe
bunun doğruluğu kanıtlandı. Ben sadece...
O küçük başını yeniden koklamak istiyorum.
Kız muhabbeti mi?
Evet.
Omurgası gayet güzel oluşmuş, eksiksiz.
İki el, iki ayak, bir kafa.
Bu arada, şu anda on ikinci haftadayız.
On iki hafta ve iki gün.
Aradığın için teşekkürler, oldukça yalnız kaldım.
Ne demek. İlk taşındığımızda
benim için de zor olmuştu. Dilleri...
Ama oğlanlar vardı. - Seni oyalamışlardır.
Bu yetersiz bir ifade.
- Çok tatlılar. - Evet, öyle olabiliyorlar.
Ama sürekli kavga ediyorlar. Bir dakika bile huzur yok.
Ben Zoe'yleyken asla sessizlik olmazdı.
Her zaman beni çağırır, konuşur, şarkı söylerdi.
Uyurken bile... horlardı, hem de nasıl.
Çok komik.
Sen de uyurlarken o küçük kafalarını öpmeyi sever misin?
Artık sadece hastalandıklarında öptürüyorlar.
Zoe de öyledir.
Biraz üşütünce çok seviyorum o zaman sarılmak istiyor.
Oğlanların anneye çok yakın olduklarını bilirim, doğru mu?
Evet.
Kızım olmasını seviyorum. Çok enerjik ve dikkatlidir.
Aynı şeyle saatlerce oynayabilir.
Bir şeyler inşa etmeyi sever.
Babasına çekmiş olmalı. Kendisi mimardır.
Harika.
Bundan sonra beni çekinmeden ara, lütfen.
Teşekkürler.
Şunlara bak... Çok iyi anlaşıyor gibiler.
- Evet, bugün öyle. - Bugün mü?
Sen burada olduğun için.
Isabelle...
Nasılsın? - İyiyim.
Girebilir miyim?
Isabelle, kavga etmek istemiyorum, kızgın değilim...ben sadece...
neler çektiğini biliyorum.
Geçmişte kötü davranışlarım olmuş olabilir.
Ama değiştim. - Ne istiyorsun?
Yapmaya çalıştığın şey senin yapacağın bir şey değil.
Baban öldükten sonra farklı bir insana dönüştün.
Sana yardım etmeye çalışıyordum ama sen beni ittirip durdun
ve bu beni kızdırdı. - Yani suç bende mi?
Seni kızdırdım? - Isabelle, yanlış bir şey yapmadım.
Her şeyi kontrol edebileceğine inanan kimmiş acaba?
Yapmaya çalıştığın şey tamamen çılgınca ve anlamsız.
Bunca yolu bana deli ve hayalperest demeye mi geldi?
Üzgün olduğumu söylemeye geldim.
Seni incittiğim için ne kadar üzgün olduğumu.
Umarım beni affedebilirsin.
Bunun kısmen benim suçum olduğuna inanıyorum.
Ama kızmıştım ve seni incitmek istiyordum,
bir kadın ve bir anne olarak.
Gitmem lazım.
Zoe'yi unutamazsın.
Bir hayal içinde yaşıyorsun.
Bu feci kayıpla birlikte başa çıkmalıyız.
- Bitti mi? - Benimle Berlin'e
geri dönmeni istiyorum. - Dönemem.
Lütfen.
Buna bir son vermelisin. - Veremem.
Bunu öylece yapamazsın. O benim de çocuğumdu.
Bunu yapamazsın!
- Tekrar yapmalıyız. - Isabelle...
Diğer embriyo duruyor, öyle değil mi?
Pekâlâ, birkaç hafta sonra yeniden yapacağız.
Ama önce dinlenmelisin. - Evet.
Kaç embriyo kaldı?
- Bir. - Thomas...
İki ama biri donörün yumurtasından oluştu.
Yani en kıymetli yumurtayı deney için mi
ayırmak istiyorsun?
Her geçen gün hapse girmeye biraz daha
yaklaştığını biliyorsun?
Hepimiz hapsi boylayacağız. Bunu bir düşün istersen.
Bu sefer en az altı ay burada kalmanı istiyorum,
tabii dayanabilirsen. - Dayanabilirim.
- Bence bu akıllıca. - Evet.
Pekâlâ.
Umarım ne yaptığını biliyorsundur.
Bir kan testi daha yapacağız.
Korkarım yine düşürdün.
Somatik hücreleri kullanıp klonlayamaz mısın?
İşe yaramaz.
Peki ya embriyodan geriye kalan?
Yapabileceğim hiçbir şey yok.
Üzgünüm.
- Nasıl? - Korkarım iyi değil.
- Sana yapma demiştim. - Biliyorum, herkes dedi.
Bence sorun embriyolarda değildi.
Onlar iyi durumdaydı. Gayet sağlıklı, enjekte edilebilir
insan embriyoları yaratmayı başardım.
Bu ciddi bir başarı. - Aferin sana.
Affedersin.
Demek istediğim çok yaklaşmıştık.
Kendi başına yapamayacak. Başka bir yolunu bulmalıyım.
Ama artık yapamazsın, neden düşünüyorsun ki?
- Bir tane daha var. - Embriyo mu?
Lütfen yapma. Bunu hak etmiyor.
Bir kere daha hamile kalamaz.
Bir taşıyıcı kullanacağım.
Asla vazgeçmiyorsun, değil mi?
Bunun beni şimdiden ne kadar etkilediğinin farkında mısın?
Senin onunla vakit geçirmenin. Her gün çocuklara bakıp,
Isabelle ve Zoe'yi düşünüyorum. Artık onlara hiçbir şey diyemiyorum.
Beni hiç dinlemiyorlar. Ve ben buna izin veriyorum.
Çünkü her an onlara bir şey olursa nasıl
öleceğimi düşünüyorum. Bu şekilde çocuk yetiştirilmez.
Taşıyıcı anne ne taşıdığını bilecek mi peki?
Tabii ki hayır.
Tabii, neye bulaştığını bilmeyen bir kıza
parayla yaptıracaksın.
Bunu sırf iyilik için yapmadığını biliyorum.
Seni tanıyorum.
Isabelle'e söylemezsem
bu sefer boşuna ümitlenmez.
Doğru olanın bu olduğuna emin misin?
- Hayır. - Yani, Zoe'yi taşımak için
rastgele bir taşıyıcı tutacaksın.
Gelin.
Eve mi gidiyorsun?
Ev...evet.
Lütfen beni haberdar et.
Ederim.
- Hoşça kal. - Güle güle.
Nerede olduğunu bilmem önemli.
- Rusça konuşuyor musun? - Birazcık.
Londra nasıl? - Londra işte.
Evde olmak güzel.
Yeniden Paris'e taşınmayı düşünmüyorsun, değil mi?
Biliyorsun, yapamam. Her neyse artık evimiz burası.
Burada mutluyuz.
Oğlun kaç yaşında oldu şimdi? - Yeni beş oldu.
Seni görmek çok güzel. - Seni görmek de öyle.
- Kim bu? - İngiltere'den bir arkadaş.
Londra'dan.
- Merhaba. - Selam.
- Adın ne? - James. Seninki ne?
Zoe.
Merhaba, Zoe.
Utandık mı?
- Ziyarete mi geldin? - Evet, bir süreliğine.
Lütfen www.osdb.link/7xu5f adresinden bu altyazıyı değerlendirin. Diğer kullanıcılarımızın en iyi altyazıyı seçmelerine yardımcı olun.